Soms ben ik slim. Echt waar. Of verstandig. Of zo.
Ik zou vandaag naar het dienstencentrum van Sint-Amandsberg rijden om stempeltjes te halen. Hm, dacht ik, laat ik eerst maar eens even op de website van de Stad Gent kijken of het wel open is. En ja hoor: donderdagnamiddag gesloten.
Oef, toch een ritje uitgespaard. En blijf ik de hele namiddag lui in mijn kot. Nu ja, lui: opruimen. Veel opruimen. Dat moet je doen als er iemand beetje per beetje al zijn gerief in je kot dumpt. Bij wijze van spreken, niewaar. Maar goed: een curverbak en een grote plakstieken zak (zo eentje waar een donsdeken inzat, groot dus) om leeg te maken en te sorteren en plaats te zoeken voor al dat gerief. De badkamer is al OK: daar is plaats gemaakt zodat al Nic zijn gerief in een kastje kan, en niet meer op de kast in een toiletzak moet blijven staan.
Waarbij ik dan denk: jongens toch, ben ik content dat het afgelopen is met het steeds over- en weer zeulen van al dat gerief.
Ik ben wel goed in afdwalen van het originele onderwerp ook, geloof ik.
Back to work now.

Zeg het eens?