Hoe komt het toch…

… dat ik me op een pakje pasta altijd een ongeluk zoek naar het aantal minuten dat die moet koken? Ik vind dat nooit terug. Allee, toch niet zo snel als ik zou willen.

Ik beklaag het me eigenlijk dat ik geen verse pasta meegebracht heb. Soit, ’t zal zo ook wel smaken.

Verwante Berichten:

  • Geen verwante berichten

5 reacties

  1. Hier nog zo een idioot…

    Dat gaat als volgt:

    Stap 1: je vloekt je te pletter omdat die st*mme kooktijd er nergens op staat, of dan toch heel goed verborgen 🙄

    Stap 2: je vindt hem uiteindelijk terug, op een heel goed zichtbare plek 😕

    Stap 3: Je giet wat water bij in je kookpot, want dat ids tijdens het zoeken naar de kooktijd fel verminderd.
    (deze stap kan je als je geluk hebt overslaan)

    Stap 4: Je gooit de pasta in het water.

    Stap 5: Je vergeet te kijken hoe laat het is, of om je kookwekker te zetten.

    Stap 6: Je proeft de pasta om te zien wanneer hij gaar is…
    (ook als je stap 5 overslaat, want die kooktijden die daaarop staan kloppen toch nooit)

    Hmmm… Ergens klopt hier geloof ik iets niet 🙄 😉

    En heeft de pasta gesmaakt?

  2. ik lees da eerst… om dan uiteindelijk tot ht besluit te komen… dat ik de klok ben vergeten te bezien. ……… dan maar gewoon een sliertje pakken en tegen’t plafond smijten : blijvet plakke… dan ist frettensklaar. vallet op je kop… nog effe geduld.

Zeg het eens?

%d bloggers liken dit: