*snik*
Maandag wilde ik eens sportief doen. Aan de werken in de Forelstraat moeten we de fiets af, en dan op het voetpad verder. Deze dagelijkse (x2) wandeling meer dan beu, dacht ik eens een eindje te fietsen op het voetpad. Maar daarvoor moet je eerst op dat voetpad geraken, met fiets en al. En dat is niet gelukt. Op één of andere manier ben ik erin geslaagd mijn grote teen klem te krijgen tussen mijn pedaal en de borduur. Gezellige schaafwond, dan maar netjes verder gestapt, en met dichtgeknepen billen van de zeer naar huis gefietst.
En mijn teen ziet er niet goed uit. De wonde een beetje ontstoken (ondanks regelmatig ontsmetten), mijn teen dik, mijn nagel doet zeer. Elke keer als ik ergens tegenbots (en dat gebeurt ontzettend veel, zo blijkt als het opvalt door de pijn) doe ik hier een dansje van de pijn.
Conclusie: ik zal in het vervolg maar gelijk een brave seut van mijn velootje stappen en te voet gaan in de Forelstraat. Als ik een mountainbike heb, kan ik me aan dit soort sportieve toeren wagen, nu niet.
*snotter*
Zeg het eens?