Dinsdag muziekdag. En een samenwerking met Goofballsworld. We spelen muzikale pingpong, we draaien samen door. Elke week borduren we voort op elkaars muzikale keuze, en die keuze kan alle mogelijke kanten uitschieten. Zo wordt het extra spannend!De ondertussen zeer respectabele en vooral leuke playlist kan je vinden op Spotify én op Youtube. Abonneren kan, uiteraard.
Vorige week had ik Poison Pen van the Hoodoo Gurus, waarop Goofball doordraaide met Blue Sky Mine van Midnight Oil.
Ha, Midnight Oil, goeie groep! Ik zag die ooit live, in een uitverkochte Vooruit in Gent. En eigenlijk, eigenlijk vond ik die zanger niet zo sympathiek. Uitverkocht, zei ik dus, en veel volk dus, en daar werd vooraan nogal wild gedaan. Gedanst en zo. Die zanger had een lampje bij, die richtte daarmee op een persoon in het publiek, en die kerel werd door de security vastgepakt en buiten gezet. Ik vond dat, euhm, een beetje vies.
Maar goed, goeie groep dus, goed nummer, en Australisch! Goofball kiest een Australisch nummer! Hey, dan doe ik echt wel nog eens hetzelfde hoor. Een extra link is dat die zanger, Peter Garrett, geëngageerd was en politiek actief, en (onder andere) ook opkwam voor de rechten van de First Nation People, vroeger aboriginals genaamd.
En dan komt bij mij meteen Yothu Yindi in mijn hoofd, groep die ik leerde kennen met het nummer Treaty, een politiek getint nummer (but promises can disappear just like writing in the sand). Wat ik van hen een heel mooi nummer vind, is Dots in the Shells, een nummer samen met? Ha, Neil Finn natuurlijk!
Goofball, ’t is weer aan u!
Zeg het eens?