Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Mijn blog en ik, we zijn terug. Helemaal vers en nieuw en alles lijkt goed te werken. Behalve dat er hier en daar rare tekens staan, wat te maken heeft met updates op de server en de charset. Vooral emoticons worden niet goed weergegeven. Ben al blij dat ik die zelf niet gebruik in berichten op mijn blog, ook al worden mijn grapjes daardoor niet altijd even goed begrepen. (zoals dat grapje over blogs lezen op het werk op maandag, Riet, dat was een grapje! Maar ik gebruik standaard geen smileys op mijn blog, haha). Navigeren naar oudere berichten moet je voorlopig ook nog doen via het archief, of de categorieën, dat gaat ook.
Maar wat ik ook wel echt belangrijk vind: de reacties lijken weer in orde te zijn! Lang leve Stijn de IT-man! En goeie vriend ook, fijn om hem na een hele tijd nog eens in levenden lijve terug te zien. We hebben er weer op los getetterd zoals vanouds, en samenwerken gaat ook nog altijd even vlot.
De week is weer zeer wisselvallig qua foto’s. Mijn idee om elke dag een foto te maken, is al afgevoerd. De foto challenge van Aukje moet ook even wachten. Maar het betert nog wel, als het weer ook wat betert.
Maandag trek ik toch even naar buiten voor een kort wandelingetje.
Dinsdag ga ik met mijn ma en Herman op bezoek bij Suzi. Wat een lief, klein dolletje. Zo klein, zo fijn. Een mens vergeet toch altijd hoe klein zo’n pasgeboren baby’tje is.
(onderstaande foto’s met Suzi zijn van de hand van mama Fotoschuur, uiteraard, net als de omslagfoto).
Oma oma met achterkleinkind. Hoe mooi is dat.
En zo krijg ik een fikse dosis babyvitamientjes toegediend.
Donderdag is er een tussentijdse controle voor Meneertje Mertens in het ziekenhuis. Bandje om en naar de oncologische dagkliniek. Waar ze hun best doen om er iets gezelligs van te maken.
De mooie, symbolische origami kraanvogels aan het onthaal.
Muurschildering in de gang.
Minder mooi, de vreselijke bloeduitstorting van de poging tot infuus vorige week. Maar dan blijkt ook waarom die zo erg is, de bloedplaatjes van Meneertje Mertens staan veel te laag. Waardoor zijn bloed minder goed stolt en er sneller blauwe plekken zijn.
Hij krijgt een kamer toegewezen, en hij krijgt een transfusie. Eerst is het een tijdje wachten op de levering van de bloedplaatjes.
Ook in de kamer muurschilderingen aan de muur. Een kleintje, met een typisch Gents tafereeltje: de gestreken mastellen.
Aan de andere muur een grotere muurschildering.
De uitleg.
Ik vind het mooi gedaan, en nu ben ik benieuwd of er in de andere kamers allemaal andere muurschilderingen gaan zijn.
De bloedplaatjes zien eruit als pipi, vind ik.
Laatste foto van de week. Had jij ook zo’n week met uitersten, of kabbelde het leven gewoon verder?
Zeg het eens?