Dinsdag muziekdag. En een samenwerking met Goofballsworld. We spelen muzikale pingpong, we draaien samen door. Elke week borduren we voort op elkaars muzikale keuze, en die keuze kan alle mogelijke kanten uitschieten. Zo wordt het extra spannend!De ondertussen zeer respectabele en vooral leuke playlist kan je vinden op Spotify én op Youtube. Abonneren kan, uiteraard.
Vorige week had ik Inner City Blues (Make Me Wanna Holler) van Marvin Gaye, waarop Goofball doordraaide met Oostende Bonsoir van Arno.
Die link was meteen duidelijk, Marvin Gaye bracht een periode door in Oostende, waar het fundament lag om zijn carrière weer in gang te brengen. En ik dacht: ik doe nog wat verder met Belgische connecties.
Ooit, lang geleden (40 jaar, om precies te zijn) luisterde ik tijdens een hete zomer vaak naar The Call. Mooie melodieuze rock, en een zanger met een stem als een klok. Ik had de LP met de baby op de hoes, en luisterde daar regelmatig naar. De single I Still Believe bleef mijn favoriet. Later niet veel meer van gehoord.
Jaren later hoorde ik iets van de geluidstechnicus van the Black Rebel Motorcycle Club, die overleed in België. Tijdens de passage van de groep op Pukkelpop. Nog een tijd later hoorde las ik ergens de naam van de overleden geluidstechnicus, die de vader van de zanger van the Black Rebel Motorcycle Club bleek te zijn. Michael Been. Die naam deed een belletje rinkelen in mijn hoofd. Dus ging ik opzoeken. Wat blijkt: ja, ik kende die naam, van the Call. Michael Been was de zanger van the Call. En dus later de vader van de zanger van the Black Rebel Motorcycle Club. En hij overleed in België. Daar is mijn link! En hier is het nummer dat ik nog steeds mooi vind.
Goofball, ’t is weer aan u!