Mijn filosofie de laatste maanden is: ik houd me in stilte bezig. Gelukkig blijft het in mijn hoofd lichtjes borrelen en bruisen van de ideeën, dus wat bezigheidstherapie is nooit veraf.
Daarnaast (let hier op de woordkeuze) probeer ik me ook te houden aan het onderdeel “stilte”, en niet teveel te vloeken op mijn naaimachine. Het moet leuk blijven. Gaat het niet goed, dan stop ik voor de rest van de dag, meestal wil dat ook wel zeggen dat het op is.
Maar hier heb ik het toch wat moeilijk gehad. Ik kreeg onlangs van Janna grappig lint, met o.a. de tekst “I almost died making this for you”, en dat was hier toch wel van toepassing. Alles wat kon misgaan, ging mis. Of niets ging goed, eigenlijk, dat is nog iets anders. Soms zijn projectjes gedoemd, en dit was er zo eentje van. Althans, de helft ervan toch.
Dus, wat was het plan. Ik was onze oude toiletzakken beu, en ik heb ook geen zin om nieuwe te kopen, én er ligt genoeg stof boven, dus ik dacht: ik maak zelf toiletzakken. Niet met toile cirée, daar had ik geen zin in. Gewoon met leuke stofjes uit mijn voorraad.
Voor de buitenkant iets zwaardere stof, voor de binnenkant gewoon katoen, en nog een ander stofje erbij voor wat afwerkingsgedoe. Ik probeer dezer dagen zo weinig mogelijk te kopen qua naaizottigheid, voor dit projectje had ik enkel strijkvlies nodig ter versteviging, wat ik liggen had was te weinig. Ik vind altijd wel een passende rits in de grote voorraad die ik ondertussen aangelegd heb, vooral met dank aan Andere Oma Nadine, die bruikbare tweedehands naaispulletjes blijft binnensteken. Ik vind dat zeer fijn, ik word altijd blij als ik zoiets kan gebruiken in mijn naaiwerk.
Dus, waar zaten we. Toiletzakken. Ha, ja. Ik dacht, ik gebruik die handleiding van Oon nog eens. Waarin ook de handleiding voor het ritszakje met flapjes zit. Niet dat ik daar al veel succes mee had, maar kom. En ik steek daar ook eens een tussenstuk in. Zodat de toiletzak 2 vakken heeft. Handig toch.
Ik dacht eerst met een toiletzak voor mij te proberen, en daarna een betere versie voor Meneertje Mertens, maar het begon er al mee dat ik me vergiste en toch eerst aan die voor Meneertje Mertens begon. En daarna ging zowat alles fout dat maar fout kon gaan. Rits verkeerd ingezet (kieken), rits niet mooi ingezet (nog groter kieken!), tussenvak klopte langs geen kanten (kieken in het kwadraat), enzoverder, enzovoort. De eerste versie kwam dus nogal moeizaam tot stand, en ik ben er niet gelukkig mee. Bruikbaar, maar kan toch veel beter. Meneertje Mertens kwam ook op het idee van er een lus aan te doen, zodat de toiletzak eventueel aan een haakje kan hangen (wel handig, met dat ie niet waterdicht is). Foto’s van deze versie heb ik niet.
Goed. Doen we. Volgende versie, zonder tussenvak maar met een zijzakje en een lusje. En deze keer kan ik er al wat beter mee lachen. Ik heb een andere handleiding gebruikt, en deze keer zijn de flapjes ook mooi. Wat me met de andere uitleg nooit lukt. Hier wel dus. En met een lus. Voila.
Buitenkant groen ribfluweel (van bij In den beer denk ik), binnenkant een mooi stofje uit de uitverkoophoek van de Modecoupon (het komt hier binnenkort nog wel eens terug). Lus en binnenzakje en flapjes in een katoentje van bij In den beer.
Waarna ik voor Meneertje Mertens ook een mooie versie maakte. Waarbij het wéér niet goed lukte met de rits, gedoemd dus, dit. Maar het kwam uiteindelijk toch nog redelijk goed. Buitenkant blauw ribfluweel (uit de coupons van In den beer), binnenkant, lus en flapjes katoen dat ik eens kreeg van Andere Oma Nadine denk ik (niet meer zeker) en binnenzakje hetzelfde als bij mijn toiletzak. En ja ik weet, eens strijken zou geen kwaad kunnen. Ze zijn ook gewoon ongelooflijk on-fotogeniek ook, die krengen. Maar ik ben er wel content mee.
Zeg het eens?