{"id":34959,"date":"2022-03-22T08:58:00","date_gmt":"2022-03-22T07:58:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.zonderdank.be\/saturnein\/?p=34959"},"modified":"2022-03-22T09:28:53","modified_gmt":"2022-03-22T08:28:53","slug":"the-national-anthem-wedraaiendoor","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.zonderdank.be\/saturnein\/2022\/03\/22\/the-national-anthem-wedraaiendoor\/","title":{"rendered":"The National Anthem #wedraaiendoor"},"content":{"rendered":"\n
Dinsdag muziekdag. En een samenwerking met <\/em>Goofballsworld<\/a><\/em>. We spelen muzikale pingpong, we draaien samen door. Elke week borduren we voort op elkaars muzikale keuze, en die keuze kan alle mogelijke kanten uitschieten. Zo wordt het extra spannend!<\/em> 
 De ondertussen zeer respectabele en vooral leuke playlist kan je vinden op <\/em>Spotify<\/a><\/em> \u00e9n op <\/em>Youtube<\/a><\/em>. Abonneren kan, uiteraard.<\/em><\/pre>\n\n\n\n
Vorige week had ik The Party Line van Belle & Sebastian, waarop Goofball doordraaide met Party Rock Anthem van LFMAO ft Lauren Bennet, GoonRock<\/a>.<\/p>\n\n\n\n
Zo, daar had ik nog nooit van gehoord. Maar het is wel party op party natuurlijk. <\/p>\n\n\n\n
Ik link nog eens op vocabulaire, namelijk Anthem. The National Anthem van Radiohead. Ik weet dat ik hiermee weinig bijval zal krijgen, maar daarom gaat het hier niet. Het gaat om doordraaien met iets wat ik (in 99 op de 100 gevallen) graag hoor. En dit hoor ik graag. <\/p>\n\n\n\n
Dat graag horen kwam niet meteen. The National Anthem staat op Kid A, het Radiohead-album na OK Computer. OK Computer was een gigantisch succes, met Paranoid Android en Karma Police. Maar Radiohead, dat is een bende eigenwijze kwieten, en die maakten daarna een muzikale bocht van jewelste. Ze hadden geen zin in zichzelf herhalen, en kwamen met iets helemaal anders. Consternatie alom onder de fans, wat was dat zeg, man wat een bullshit, vreselijke muziek, wij willen “onze” Radiohead terug! Maar dat gebeurde niet natuurlijk, want deze mensen doen gewoon hun zin. <\/p>\n\n\n\n
Ikzelf had ook weinig met het album in de periode dat het uitkwam. Ik vond het moeilijk, ik geraakte niet “in” de muziek, het liet me koud. Maar. Op \u00e9\u00e9n of andere manier groeide het album in mijn hoofd. It grew on me, zeggen ze zo mooi in het Engels. En vreemd genoeg is het nu \u00e9\u00e9n van mijn favoriete albums ooit. Om alleen naar te luisteren, in gezelschap hiernaar luisteren, daar word ik zenuwachtig van. <\/p>\n\n\n\n
Er staan wat van mijn allerforietste nummers ooit op, zoals How to Disappear Completely en Optimistic (met mijn mantra: the best you can is good enough). En dit National Anthem. Het begint vrij rustig (heerlijke baslijn), maar eindigt in totale chaos. Zalig.<\/p>\n\n\n\n
\n