Ik zit er een beetje verweesd bij: er komen geen kinderen thuis vandaag, en mijn ventje ligt ziek in bed, ocharme. Dan lijkt mijn namiddag, die anders altijd te kort is, vandaag een zee van tijd. Ik wist begot even niet wat ik ermee moest aanvangen toen ik thuiskwam. Maar goed, ik heb ‘m zonder…

Het zonnetje noopte blijkbaar niet alleen mij tot ruiten kuisen. Ik kon het opeens niet meer aanzien, dus het moest en zou. Het keukendak op, om de ruiten tussen het huis en de keuken, en de koepel van de badkamer te kuisen. De ladder op (aaaah wiebel wiebel bons spons naar beneden pffff ik haat…