Skip navigation

Tag Archives: stokje

Moeferkoe had me een stokske bezorgd, en het was er gelijk nog niet van gekomen. Maar ik ga me er eens aan zetten. 10 ongeweten weetjes. Zou dat lukken? Geen idee…

1. Misschien is dat wel een ongeweten weetje, dat ik geen tijd meer heb. Mijn dagen zijn te kort. En ik krijg er niet ingeperst wat ik eringeperst wil krijgen. Niet dat me dat echt vreselijk frustreert, maar toch. Dat komt misschien nog. Dat weet ík zelfs nog niet. Ha!

2. Ik vind van gedacht veranderen een goed ding. Niks te maken met draaien als een windhaantje, of hypocrisie of whatever. Een mens evolueert, en zijn meningen en levensvisies evolueren mee. Vroeger lustte ik geen witloof, nu vind ik dat lekker. Vroeger vond ik The Carpenters vreselijk, nu hoor ik ze graag.Zo moet dat zijn.

3. Meneertje Mertens lacht graag met mij. Hij is er zelfs op dit eigenste moment nu mee bezig. Maar ik vind dat niet erg. Want dan mag ik ook met hem lachen. Ha! (bis)

4. Ik pik heel snel bad vibes op. Veel te snel. Zo snel dat ik er al rap ambetanter van loop dan diegene waar ik de bad vibes van opvang. Ik vind dat vreselijk ongemakkelijk, en ik doe mezelf er veel miserie mee aan. Ik moet echt eens uitzoeken hoe ik dat moet oplossen.

5. Ik loop constant met liedjes in mijn hoofd. Zo constant, dat ik er zelf soms puitonnozel van word. Dat is soms echt niet gemakkelijk, hele dagen met van die plakkers in uw hoofd lopen. De vreselijkste eerst. Soms hoor ik een liedje, en komt het met vertraging door, dan zit dat een dag later in mijn hoofd. Maar er is geen ontkomen aan.

6. Sommige lezers weten dit, anderen niet, dus deze telt ook. Ik zie zwarte vlekken voor mijn ogen. Een gevolg van heel erg bijziend te zijn. Voor wie dit niet heeft: het is een beetje te vergelijken met je eigen wimpers voor je ogen zien bewegen. Maar die zwarte vlekken zijn er bij mij altijd, en bewegen altijd mee overal waar ik kijk. Vaak zie ik dit zelf niet meer, vaak wel edoch. En niet altijd even plezant.

7. Ik ben lichtjes verslaafd aan ER

8. Oh ja, van ogen gesproken trouwens: mijn ogen hebben een onbestemde kleur. Blauw, grijs, groenig… ik heb al vanalles gehoord. Niemand die het met zekerheid kan zeggen. Zelf hou ik het bij grijs.

9. Ooit was ik vreselijk zot van Spandau Ballet, Kajagoogoo en Duran Duran. Jaja.

10. Over het algemeen kan ik niet lachen met stand-up comedy, komieken in het algemeen (en Geert Hoste, Urbanus, Alex Agnew en Gunter Lamoot in het bijzonder om er maar een paar te noemen), komische films en alles wat bedoeld is om te lachen. Wat niet wil zeggen dat ik geen gevoel voor humor heb, maar heel dat geforceerde gedoe gaat meestal heel snel op mijn systeem werken. Afvoeren die handel!

11. Ik heb het moeilijk om op commando zo een aantal puntjes op te noemen. Dan moet ik zitten wringen en wroeten en zoeken en zuchten om de 10 te vervolmaken. Maar kijk, als 10 gepasseerd is, dan welt het ineens allemaal op.

12. Zo komen we bij 12, ha! (tris) Ik speel graag muziekkwissen. Niet dat ik dat nu nog doe, maar vroeger wel. Nu ook nog trouwens, maar wel privé, met meneertje Mertens. Dan krijgen we het in ons hoofd en doen we een uurtje of twee van muziekkwis.

Voila!

Dit stokje is ondertussen zo oud en belegen, dat ik het aan niemand meer doorspeel. Of kan doorspelen, want iedereen heeft dat al gedaan. Wat handig is, want ik doe dat niet graag, zo stokjes doorspelen. Maar wie er zin in heeft, rape het op!

Hartelijk dank, Ruben en Ivan, voor het toewuiven van een award mijner richting. Ik voel me vereerd.

En nu moet ik, de spelregels volgend (*), 7 andere blogs een award toekennen. En auw, dat vind ik altijd zo moeilijk. Na enig gewik en geweeg is het deze 7 (alfabetisch gerangschikt) van harte gegund.

  • Alcyons Nest, aangenaam en soms grappig om lezen;
  • Bruno Lowagie’s Online Gazette, volg ik soms met pijn in het hart;
  • Casa Murphy, ook een huisgezin van 6, altijd leuk om mee te lezen en mee te leven, heel herkenbaar bijwijlen;
  • Eve, zalig zot mens;
  • Fietsbult, beetje buitenbeentje en momenteel met welverdiend verlof, maar anders ga ik alle dagen nieuwsgierig kijken welke fietsbult in Gent aandacht krijgt;
  • Moeferkoe, ik lees toch nog altijd graag mama’s met kleine kindjes, zeker als ze een beetje grappig schrijven;
  • Lien Web, altijd leuk om de avonturen van Janneke en haar mama gemeenteraadslid te volgen.

Zo. Dat was toch iets minder moeilijk dan ik eerst dacht. En nu is ‘t aan jullie!

(*) ‘Overhandig de Award virtueel aan 7 andere bloggers die volgens jou opvallen door hun eigen kijk op de actualiteit of op specifieke thema’s. Die mogen de Award op hun blog plaatsen en hem op hun beurt aan 7 bloggers uitreiken.’

Via Patricia fladderde een stokje mijn richting uit, een heel leuk stokje dan nog. Want boeken, daar draait het leven toch om? Bij haar boek werd ik meteen nog een stuk enthousiaster, want John Irving, daar heb ik een boontje voor! Ooit, in een ver verleden, zag ik de film The World According to Garp, en ik was verkocht. Hilarisch, maar ook triestig en melancholisch. Maar vooral grappig. Het boek was snel gekocht, yup, ook in het Engels, en ik heb het graag gelezen. Tranen met tuiten heb ik gelachen, maar ook gehuild, vooral op het einde van het boek. Een boek dat ik binnenkort nog eens zal herlezen. A Prayer for Owen Meany was inderdaad minder goed, maar ik vond er toch ook lekkere stukken in. John Irving las ik ook het liefst in het Engels, anders gaat er zoveel verloren. Ook nu nog lees ik vaak boeken in het Engels, in de hoop dat het wat trager gaat, en ik de boeken dus wat minder snel verslind. Anders is het echt hopeloos met mij. Ondanks alle drukte vind ik alle dagen tijd om te lezen, al is het maar een half uurtje in bed om de man met de hamer tegen te komen.

Terug naar het stokje nu.

1. Pick up the nearest book of 123 (or more) pages.

Meestal lees ik thrillers en detectives, maar bij wijze van uitzondering is het boek dat ik nu lees eens een roman. Ik kreeg hem van een collega die hem kocht voor 10 euro op de Ajuinlei. Ze geeft boeken liever door dan dat ze ze zelf houdt, en zo kwam dit boek bij mij. Met de bedoeling het na lectuur weer verder aan iemand door te geven. De Vliegeraar van Khaled Hosseini. De verwachtingen zijn hoog, en die worden al lezend ingelost. Heel mooi boek, maar ik zit nog niet halverwege.

2. Open the book to page 123 and find the 5th sentence.

Als u maar niet de politie belt, oké?

3. Post the next 3 sentences.

Alstublieft? ‘Ja, neem jij hem mee naar huis. Goed idee,’ zei meneer Nguyen. Zijn ogen achter het ziekenfondsbrilletje met dubbelfocusglazen verloren Baba geen moment uit het oog.

Ik zit nog geeneens aan pagina 100, dus dit moet nog komen. Maar wat ik tot nog toe gelezen heb, bevalt me zeer.

Een stokje verdergooien vind ik altijd moeilijk. Laat ik eens gooien naar bloggers die recent aan mijn feedreader toegevoegd zijn: Sabine en De Gentse Zwijger.

Switch to our mobile site