Vandaag: nieuws waaraan ik me ergerde. Serieus, er is zoveel nieuws waaraan ik me erger.

Windmolens zijn gevaarlijker dan kerncentrales

Serieus. Het is dan de topman van de kernwaakhond die dat zegt. Omdat de haven van Antwerpen volgebouwd wordt met windmolens, en er wel eens een accident zou kunnen gebeuren, dat er een wiek afbreekt bijvoorbeeld en dat die dan op een chemische fabriek valt en een ramp veroorzaakt. Serieus. Hoe lachwekkend kunnen we zijn. Er kan een vliegtuig of een helikopter op zo’n fabriek neerstorten ook hè. Er kan nog veel meer, dat niet te maken heeft met een wiek van een windmolen. Laat ons niet lachen.

Eten bejaarde mag maar 4 euro per dag kosten

Serieus. Behandelen we onze oude mensen zo? Triestig, onbeschrijfelijk triestig.

Rik Torfs verkozen tot nieuwe rector KU Leuven

Serieus. Hadden ze daar echt niemand anders?

Voor de wol viel de keuze op Bravo, wat ik gebruikte voor mijn eigen TV-dekentje. Omdat het goedkoop is, en omdat ik dacht dezelfde kleurtjes te kopen die ik gebruikte voor mijn dekentje, maar daar dan iets anders mee te maken. Dat was een beetje buiten de mode gerekend: dezelfde kleurtjes (op een paar na) waren er niet meer. *snif* Andere kleurtjes dus.

Het concept had ik al in mijn hoofd: ik zou vierkantjes haken, van 20 op 20cm. Geen granny squares, maar gewoon vierkantjes. De zoektocht duurde wel even: ik heb allerlei steken uitgeprobeerd, en het was me ook niet meteen duidelijk welke haaknaald ik moest gebruiken. Na allerlei omzwervingen kwam ik uit bij het allersimpelste: vierkantjes gehaakt met stokjes. Met haaknaald 4. Dus. Haakte ik 54 vierkantjes in 6 kleuren en zwart, voor een deken van 1m80 op 1m20.

Waarna het volgende dilemma aan de beurt was… hoe zou ik ze aan elkaar zetten? Aan elkaar naaien was van in het begin het idee. Maar in welke volgorde?

Zo?

Pfhah. Niet echt, neen. Zo dan?

Meh. Ook niet. Misschien zo?

Ha ja! Zo moet het zijn!

Ik heb in mezelf nog redelijk serieus gevloekt over mijn idee om die vierkantjes aan elkaar te naaien. Aan elkaar haken is veel leuker. En als je erover nadenkt, moest ik uiteindelijk bijna 20 meter vierkantjes aan elkaar naaien. Ja hallo zeg. In het begin ging het verschrikkelijk traag, maar na een tijd, toen ik goed in de routine zat, ging het toch nog redelijk vooruit. Gelukkig maar. Saai. En van ondertussen iets anders doen, is al helemaal geen sprake.

Maar, serieus, het resultaat mag er zijn. En Meneertje Mertens is er ook content mee. Hoera!

zo klinkt het hier.

Het is wel een erg Engels lijstje, maar kom, we wagen er ons eens aan. The Roots, The Libertines, The Vaccines, The Strokes… maar geen The Beatles? urgh? Zeker als de Rolling Stones er wel in staan? En zo volgen er nog wel wat bedenkingen. En ik mis Beck. En Nirvana.

1. Tom Waits – niet gezien
2. Talking Heads – niet gezien, hoewel ik Stop Making Sense ettelijke keren hoorde en zag op TV en de stereo
3. Manic Street Preachers – niet gezien
4. Kate Bush – niet gezien
5. The Who – niet gezien
6. Pearl Jam – niet gezien, jammer genoeg
7. Queens of the Stone Age – gezien, op Werchter. al een hele tijd geleden.
8. Massive Attack – 2x gezien, een keer op Werchter en erna een keer in Antwerpen. Onder de indruk.
9. Rage Against the Machine – niet gezien
10. The White Stripes – gehoord, op Pukkelpop. toen ze nog redelijk pril waren
11. The Doors – niet, natuurlijk
12. Prince – ja, ooit eens, lang geleden, in Antwerpen. met een hallucinant podium
13. Lou Reed – nope
14. Radiohead – jahaaa, in Vorst. ook indrukwekkend.
15. David Bowie – niet.
16. The Cure – niet, denk ik toch.
17. Red Hot Chili Peppers – ja, op Werchter. ik had er toen niet echt veel zin in.
18. Placebo – niet.
19. The Smiths – telt het dat ik Johnny Marr een paar maal bezig zag? met Neil Finn? neen zeker?
20. Fleetwood Mac – niet
21. Nick Cave – nope
22. Kraftwerk – ook niet
23. The XX – ook niet
24. The Vaccines – niet
25. The Strokes – maar neen, niet
26. The Specials – niet, spijtig genoeg
27. The Killers – ook niet
28. Blur – yep. in de Vooruit, in Gent. zalig toch.
29. The Roots – niet
30. The Libertines – niet, zal ‘t zowat gaan ja, gasten?
31. The Rolling Stones – niet, en ook absoluut geen behoefte aan
32. Oasis – niet
33. Daft Punk – niet
34. Nine Inch Nails – niet… waar is Tool in dit lijstje?
35. My Bloody Valentine – niet… waar zijn de Smashing Pumpkins in dit lijstje?
36. Muse – ja, in de Brielpoort in Deinze, of all places, toen ze nog heel erg piep waren
37. Madonna – nope, ook geen behoefte aan
38. Little Richard – idem
39. Kasabian – nope
40. Kanye West – nope
41. Jamiroquay – neen, jammer
42. Franz Ferdinand- nope
43. Foo Fighters – ja, maar die keer niet echt onder de indruk
44. Fiona Apple – euh, neen, en ik mis wel wat andere madammen in deze lijst
45. Eminem – nope
46. Dr. Dre – nope
47. Depeche Mode – nope
48. Björk – neuh
49. Arcade Fire – nope
50. AC/DC – maar neen! telt het dat ik INXS zag? lang geleden? heel lang geleden?

Ik heb dus nog wel wat bands te zien voor ik ergens in de buurt kom van dit lijstje. Maar ik vind lang niet alles hierboven goed, of onmisbaar. En ik mis véél groepen. Wat natuurlijk altijd zo is met lijstjes, maar dit lijstje… mjah.

Reportage van Janna en co. voor Mediaraven over de wereldboekendag, opgenomen in de Gentse bibliotheek.

Met een stofje van het Stoffenspektakel, en een patroontje uit Allemaal rokjes van Mme Zsazsa, de wikkelrok.

En nogmaals heb ik er flink op gezweet. In de eerste plaats omdat de hoeveelheid stof aan de krappe kant was voor een wikkelrok. In de tweede plaats omdat ik de uitleg niet altijd goed snap.

Maar goed, het is gelukt. De tailleband is verre van perfect, maar wie ziet dat. Niemand, want ik draag altijd een truitje of T-shirt over die tailleband. Voor de rest, blij en tevree.

Op naar het volgende!

(klik voor groot)

Er waren een paar hindernissen te nemen. Een rits van 50 cm bijvoorbeeld. Maar dat ging best wel vlot, en het ziet er ook goed uit. Mouwen dan, mouwen insteken. Ik heb er lang over gedaan, maar het is gelukt, en het ziet er ook al goed uit. Ik heb er diep over nagedacht, gepast en geprobeerd, gelezen en gezocht. En uiteindelijk een filmpje gevonden op Youtube, waardoor alle stukjes in elkaar vielen en ik deze hindernis zonder problemen nam.

En dan hadden we het moeilijkste gehad. Nog wat afgewerkt, en het jurkje was klaar. En ik ben content. En ik denk al na over het volgende.