Skip navigation

Category Archives: Muziek

(shit, wat waren die toch cool)

 

“Voor wie last heeft van FOMO (Fear Of Missing Out), heeft muzieksite NME een lijst gemaakt van de ultieme vijftig artiesten die iedereen toch wel minstens één keer live zou moeten (hebben) bewonderen. Voor sommige bands is het wel al onherroepelijk te laat, maar er zijn er toch ook nog een pak die je nu nog kan gaan aanschouwen.”

zo klinkt het hier.

Het is wel een erg Engels lijstje, maar kom, we wagen er ons eens aan. The Roots, The Libertines, The Vaccines, The Strokes… maar geen The Beatles? urgh? Zeker als de Rolling Stones er wel in staan? En zo volgen er nog wel wat bedenkingen. En ik mis Beck. En Nirvana.

  1. Tom Waits – niet gezien
  2. Talking Heads – niet gezien, hoewel ik Stop Making Sense ettelijke keren hoorde en zag op TV en de stereo
  3. Manic Street Preachers – niet gezien
  4. Kate Bush – niet gezien
  5. The Who – niet gezien
  6. Pearl Jam – niet gezien, jammer genoeg
  7. Queens of the Stone Age – gezien, op Werchter. al een hele tijd geleden.
  8. Massive Attack – 2x gezien, een keer op Werchter en erna een keer in Antwerpen. Onder de indruk.
  9. Rage Against the Machine – niet gezien
  10. The White Stripes – gehoord, op Pukkelpop. toen ze nog redelijk pril waren
  11. The Doors – niet, natuurlijk
  12. Prince – ja, ooit eens, lang geleden, in Antwerpen. met een hallucinant podium
  13. Lou Reed – nope
  14. Radiohead – jahaaa, in Vorst. ook indrukwekkend.
  15. David Bowie – niet.
  16. The Cure – niet, denk ik toch.
  17. Red Hot Chili Peppers – ja, op Werchter. ik had er toen niet echt veel zin in.
  18. Placebo – niet.
  19. The Smiths – telt het dat ik Johnny Marr een paar maal bezig zag? met Neil Finn? neen zeker?
  20. Fleetwood Mac – niet
  21. Nick Cave – nope
  22. Kraftwerk – ook niet
  23. The XX – ook niet
  24. The Vaccines – niet
  25. The Strokes – maar neen, niet
  26. The Specials – niet, spijtig genoeg
  27. The Killers – ook niet
  28. Blur – yep. in de Vooruit, in Gent. zalig toch.
  29. The Roots – niet
  30. The Libertines – niet, zal ‘t zowat gaan ja, gasten?
  31. The Rolling Stones – niet, en ook absoluut geen behoefte aan
  32. Oasis – niet
  33. Daft Punk – niet
  34. Nine Inch Nails – niet… waar is Tool in dit lijstje?
  35. My Bloody Valentine – niet… waar zijn de Smashing Pumpkins in dit lijstje?
  36. Muse – ja, in de Brielpoort in Deinze, of all places, toen ze nog heel erg piep waren
  37. Madonna – nope, ook geen behoefte aan
  38. Little Richard – idem
  39. Kasabian – nope
  40. Kanye West – nope
  41. Jamiroquay – neen, jammer
  42. Franz Ferdinand- nope
  43. Foo Fighters – ja, maar die keer niet echt onder de indruk
  44. Fiona Apple – euh, neen, en ik mis wel wat andere madammen in deze lijst
  45. Eminem – nope
  46. Dr. Dre – nope
  47. Depeche Mode – nope
  48. Björk – neuh
  49. Arcade Fire – nope
  50. AC/DC – maar neen! telt het dat ik INXS zag? lang geleden? heel lang geleden?

Ik heb dus nog wel wat bands te zien voor ik ergens in de buurt kom van dit lijstje. Maar ik vind lang niet alles hierboven goed, of onmisbaar. En ik mis véél groepen. Wat natuurlijk altijd zo is met lijstjes, maar dit lijstje… mjah.

Gelukkig hebben ze ook allemaal liedjes waar ik vrolijk van word. (zie gisteren)

  1. Sisters of Mercy – Floorshow
  2. Crowded House – Weather With You
  3. The Specials – A Message to You Rudy
  4. Something Happens – Hello Hello Hello Hello Hello (Petrol)
  5. Ben Folds Five – Song for the Dumped
  6. Beck – Where It’s At
  7. Nick Cave & The Bad Seeds – euh, toch niet. ik ken geen nummers van Nick Cave & the Bad Seeds waarvan ik vrolijk word.
  8. Smashing Pumpkins – Hummer
  9. Soulwax – Too Many DJ’s
  10. Righteous Brothers – laat ik open.

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn top 10 voor Blue Monday. Liedjes waar ik triest van word, of melancholisch.

  1. Sisters of Mercy – Alice
  2. Crowded House – Better Be Home Soon
  3. The Specials – Ghost Town
  4. Something Happens – Room 29
  5. Ben Folds Five – Brick
  6. Beck – Everybody’s Gotta Learn Sometime
  7. Nick Cave & The Bad Seeds – By the Time I Get to Phoenix
  8. Smashing Pumpkins – Luna
  9. Soulwax – The Salty Knowledge of Tears
  10. Righteous Brothers – You’ve Lost That Lovin’ Feeling

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik botste vandaag toevallig op wat ik de essentie van rock vind. Dit. Een live-versie van een paar nummers uit Siamese Dream van de Smashing Pumpkins. Pinkpop, 1994. Ik moest ervan lachen, ik kreeg er tranen van in mijn ogen, ik kreeg kiekevel, ik werd melancholisch, ik werd blij. Alles door elkaar. Ik zag zoveel. Een publiek dat uit z’n dak gaat. Luidkeels meezingen. Gewoonweg fantastische muziek. Misschien snappen jullie er geen bal van, misschien vinden jullie het maar niks, maar voor mij is dit alles zoals het moet zijn. Opwindend, en een beetje vuil en gemeen. Maar ook mooi. En Billy Corgan heeft nog haar.

What’s this?

Het leukste Music for Life liedje. Leuk filmpje ook, hier en daar een leuk detail.

Ik ga het toch missen hoor.

… dus is het weer hoog tijd voor dit liedje.

Het was gelijk lang geleden dat ik het gehoord had, mijn ogen werden er zowaar een beetje vochtig van.

Ik vraag me soms af hoe dat allemaal gaat, daar in mijn hoofd. Dat is een vat vol liedjes. En het raarste komt eruit. Of het irritantste, dat ook. Liedjes die ik niet kan uitstaan, die zitten dan in mijn hoofd, en ik krijg die er dan niet uit. Tot mijn eigen ellende. Andere liedjes zingen, dat helpt niet. Ze moeten eruit. Vanzelf.

Zo zat ik gisteren met een liedje in mijn hoofd, het liedje dat ik van alle liedjes het aller-, aller-, aller-, ALLERIRRITANTST vind. Dit, namelijk. En ik hoop nu, slecht karakter dat ik ben, dat u dit ook niet kan uitstaan en dat het nu ook in uw hoofd zit.

 

Gelukkig waaide dit er ondertussen door:

 

En zo gaat dat hele godse dagen door in mijn hoofd. Liedje na liedje na liedje. Waar ik meestal niet om gevraagd heb, om die liedjes. Soms iets dat ik niet gehoord heb. Soms iets dat ik 2 dagen eerder gehoord heb en dat opeens komt zeuren. Soms iets dat ik bij associatie begin te zingen.

Ze hebben weer eens een zalig clipje, die van Elbow. Bij een zalig liedje.

Met dank aan Hilde voor het laten weten :-)

Overal en nog ergens zat ik erover te kleppen, maar hier nog niet? Daar moet dan maar eens verandering in komen. Want het is nog steeds by far and large mijn favoriete nummer van het moment.

The Birds. Are the Keepers of Our Secrets. Elbow natuurlijk. Sheer brilliance.En omdat ze live ook zo fookin’ brilliant zijn, hier de versie van Music for Life.

Switch to our mobile site